Skip to main content


Po zawieszeniu mi konta na platformie X witam ponownie na odnowionej stronie z moimi refleksjami na tematy różne, głównie polityczne i religijne. 

Zapraszam do lektury.

Jacek Pietrachowicz


Osobista recenzja książki „Liść i drzewo” Romualda Jakuba Wekslera-Waszkinela


Po książkę sięgnąłem zaciekawiony wewnętrzną przemianą byłego ks. prof. Wekslera-Waszkinela oczekując frapującego opisu tejże przemiany.  Niestety pod tym względem książka jest rozczarowująca gdyż żadnego wyjaśnienia przeżyć i przemyśleń autora w niej nie ma. Jeden moment emocjonalnego odczucia podczas prywatnego odprawiania mszy św. gdy autor dokonał wewnętrznej apostazji trudno uznać za takie wyjaśnienie. W istocie jest to autobiografia byłego księdza składająca się w dużej części z opisu drogi odkrywania swojego pochodzenia oraz litanii żali, skarg i oskarżeń wywołanych prawdziwymi lub rzekomymi aktami polskiego antysemityzmu. O ile trzeba potępić wrogość spowodowaną tylko pochodzeniem etnicznym kogokolwiek to utożsamianie antysemityzmu z krytyką postępowania danej osoby lub całej grupy osób jest już wyraźnym nadużyciem. W miarę odkrywania swojej tożsamości etnicznej widoczna jest również radykalizacja oskarżeń autora wobec Polaków. Osiąga to szczyt w wyjaśnieniu powodu ulokowania przez Niemców na terenie okupowanej Polski większości obozów śmierci nienawiścią żywioną przez Polaków wobec żydów. Czy to znaczy, że Polacy bardziej nienawidzili Żydów niż Niemcy ? Czy naprawdę tak trudno jest wyobrazić sobie jak postępowaliby ludzie przepełnieni nienawiścią ? Nie staliby z boku ale braliby gremialny i czynny udział w ściganiu, wydawaniu, pilnowaniu, eskortowaniu i również mordowaniu tychże Żydów. Nie miało to miejsca mimo prób przypisania takich zbrodni przez oszczerców w rodzaju Jana Tomasza Grossa. I to jest kolejne rozczarowanie gdyż autor powołuje się na prace rzekomego historyka jak na dowód w sprawie mimo, że dawno już fałszywość jego oskarżeń została przynajmniej częściowo zdemaskowana, przynajmniej do czasu dokończenia wstrzymanej przez stronę żydowską ekshumacji na miejscu zbrodni, co już samo mówi za siebie. Były ksiądz przyłącza się również do oskarżenia Polaków o współwinę z powodu nielicznych prób ratowania ofiar zbrodni hitlerowskich. I to mimo, że wie jak bardzo bała się jego przybrana matka, która ze strachu nie chciała nawet znać jego prawdziwego nazwiska. Co do tego moja osobista dygresja. Zasłyszanego od mojej mamy opowiadania co spotkało jakichś znajomych bądź dalekich krewnych podczas wojny na obecnej Ukrainie długo nie rozumiałem. Opowiadali oni, że pewnej nocy przyszedł do nich powinowaty Ukrainiec i powiedział, że jeśli do jutra nie wyjadą to on następnego dnia przyjdzie i sam ich zabije. Dopiero po latach uświadomiłem sobie do czego może człowieka doprowadzić strach o własne życie. Ten Ukrainiec wiedząc w jak okrutny sposób mordowani są Polacy za jedyną przysługę, jaką był w stanie dla powinowatych Polaków zrobić nie ryzykując swojego życia uznał ich sprawne zabicie by przynajmniej zginęli szybko. Wracając do tematu, autor znajduje źródło antysemityzmu oczywiście w nauczaniu Kościoła i z biegiem czasu domaga się coraz większych zmian nauczania wobec Żydów i judaizmu uporczywie przekonując o niby zatwierdzonych już zmianach jednak wciąż sabotowanych przez polskie duchowieństwo. Fałszywość tez o rzekomej aktualności przymierza z Żydami jako ludem nadal wybranym, równoważnej drodze zbawienia mimo odrzucenia Chrystusa praktykując judaizm oraz rzekomego starszeństwa Żydów w wierze wobec chrześcijan wyjaśnia poświęcony tej tematyce tekst ks. Prof. Waldemara Rakocego dostępny na stronie PCh24: https://pch24.pl/opinie/ks-prof-waldemar-rakocy-cm-spor-o-sytuacje-religijna-judaizmu-bledy-i-przeklamania,721221 . O błędnym rozumieniu tych tematów świadczy zresztą własna historia autora zakończona nie tyle zbliżeniem do judaizmu ale apostazją.

Wśród różnorakich zarzutów i wezwań do zmiany np. tytułów i przypisów w biblii tysiąclecia oraz tekstów pieśni religijnych będących podobno wyrazem chrześcijańskiego antysemityzmu z jednym spostrzeżeniem wypada się zgodzić, a mianowicie z zafałszowującym opis ewangeliczny tekstem pieśni, mówiącym o kamieniu wagi wielkiej, który Żydzi mieli złośliwie wtoczyć na grób Jezusa. Rzeczywiście jest to wykoślawienie uczynku miłosierdzia Józefa z Arymatei, który pochował ciało w swoim grobie zataczając wejście kamiennym kręgiem zgodnie z ówczesnym zwyczajem. Ale domaganie się zakazania śpiewu takiej pieśni symbolicznej jak „Ludu mój ludu” jest nieuzasadnione i skrajnie przesadne.

Oprócz tego co się mówi ważne jest też to, o czym się milczy. Książka została wydana w r. 2025. Od 2023r. trwa zbrodnicza interwencja wojsk izraelskich w Strefie Gazy, która jest zwielokrotnionym odpowiednikiem warszawskiego getta, otoczonego przez wojska, gdzie zamieszkujący tam Palestyńczycy są wciąż głodzeni, utrzymywani w nieludzkich warunkach sanitarnych i niemal codziennie rozstrzeliwani przy użyciu artylerii, rakiet i bomb. Jak to możliwe, że były ksiądz po 50 latach kapłaństwa nie poświęcił temu ani jednego zdania ? Dlaczego ktoś, kto jak opisuje przez całe życie borykał się z autentycznymi lub domniemanymi szykanami antysemickimi nie zauważa przerażających aktów zbrodniczego antysemityzmu żydowskiego, bo Palestyńczycy to również semici ? Nie rozwodząc się, jak dyskryminowani są obywatele pochodzenia nieżydowskiego i co wyprawiają osadnicy na zachodnim brzegu Jordanu ? Nic nie mówi również o sierotach palestyńskich przygarniętych przez żydowskich rodziców. Być może czegoś się obawia, tylko czego ? Jego przybrani polscy rodzice ryzykowali życiem by go uratować. Czym on ryzykuje ? Może najwyżej utratą certyfikatu swojej żydowskości, zresztą wątpliwej po rewelacjach wynikających z badań genetycznych nad pochodzeniem Żydów aszkenazyjskich. Czy naprawdę tak dobrze wpisuje się w obecną politykę państwa Izrael ?

Osobiście spotkałem byłego ks. prof. Romualda Jakuba Wekslera-Waszkinela raz ok. r. 2003 przy okazji egzaminu na KUL, który wspominam dobrze. Odnosiłem się do jego osoby z sympatią wiedząc o dramatycznej historii życia. Nie wiem, czy autor tej smutnej książki takim był, czy takim się stał ale po jej lekturze muszę to zdanie zmienić. Przykro to powiedzieć ale to chyba dobrze, że osoba tak jednostronnie i nieuczciwie oceniająca rzeczywistość nie jest już księdzem. Nawet gdyby postulaty zmiany tytułów tekstu Pisma św. zostały zrealizowane niewiele by to dało, skojarzenia narzucają się same. Były ksiądz chciał zostać liściem drzewa Izraela. Czy jednak nie przybliża to powodu wyjątkowo srogiego gniewu Pana, gdy szukając owoców na figowcu znalazł tylko liście ? Książka nie daje wyjaśnienia powodu wyparcia się Chrystusa. Być może go nie ma. Jeśli tylko będzie żałował i gorzko zapłacze otrzyma przebaczenie. A płakać potrafi.


Kryzys orderowy


Rozwój wydarzeń po odebraniu przez prezydenta Nawrockiego Orderu Orła Białego ukazuje spektakularną klęskę polityki prób udobruchania strony ukraińskiej w sprawie zbrodni UPA dokonanej przede wszystkim na Polakach. Od samego początku należało stawiać żądanie godnego upamiętnienia pomordowanych w sposób jednoznaczny i kategoryczny. Niestety rządy polskie pozwoliły się wciągnąć w polityczne negocjacje uwłaczające ofiarom tej zbrodni. O ile można sobie wyobrazić, że byli członkowie UPA nie uwikłani w zbrodnie, to utrudnianie godnego upamiętnienia ofiar jest nie do przyjęcia. Polska wciąż ma narzędzia nacisku na obecny rząd Ukrainy z blokowaniem procedury przyjęcia do UE włącznie. Obecnie trzeba po prostu zrezygnować z negocjacji z obecnym rządem Zełenskiego i oczekiwać na jego zmianę.


Ubolewanie dr. Bartosiaka


W zeszłotygodniowej wypowiedzi dot. kryzysu w relacjach z obecnym rządem Ukrainy dr Bartosiak ubolewał nad niewymiernym polem tego konfliktu. Może mieć jednak pewność, że szczątki wydobywane podczas ekshumacji są dokładnie liczone i jest to zawsze liczba wymierna. Może się zdarzyć, że po bardzo małych ofiarach nie pozostało już nic ale po dziewczynkach gdy nawet nie ma już kości zdarza się odnajdywanie samych warkoczyków. Ponadto wobec przytaczanych świadectw o zagrzewaniu do zbrodni przez duchownych grekokatolickich warto byłoby zbadać czy i oni jak obecnie chrześcijańscy syjoniści podpierali się wezwaniami do czystek etnicznych obecnych na kartach Starego Testamentu, co byłoby kolejnym powodem do zajęcia się przez hierarchię kościelną tym bolesnym tematem aby niegodziwcy, również w sutannach, nie mogli powoływać się na wolę Bożą.


Trzeba przyznać rację red. Lisickiemu o niezgodności pryncypialnego potępienia bractwa św. Piusa X przez Watykan z jednoczesnym zacieśnianiem kontaktów ze schizmatykami prawosławnymi, heretykami protestanckimi, innowiercami oraz tolerowaniu duchownych, a nawet hierarchów kościelnych głoszących nauki sprzeciwiające się tradycyjnemu nauczaniu dotyczącymi związków niesakramentalnych czy homoseksualnych. Niestety ale papież Leon XIV wraz ze swym otoczeniem zachowali się jak partyjni ideolodzy, dla których największym wrogiem jest opozycja we własnych szeregach, z którą toczy się najbardziej zaciekłą walkę. Ujawnia to również, że całe to otwarcie w ramach tzw. synodalności i deklarowana inkluzywność jest tylko retoryczną zasłoną skrętu w lewo, gdzie poglądy przeciwne są zwalczane z całą stanowczością. Wydaję się, że obawa iż bractwo św. Piusa X może przyciągnąć znaczną ilość wiernych nie jest zasadna. Czy nie ma łagodniejszej sankcji w takiej sytuacji od ekskomuniki ? Byłoby lepiej gdyby zajęto się ważniejszymi sprawami niż walki frakcyjne hierarchii kościelnej.

P.S. I jak to się ma do zgody Watykanu sprowadzającej papieża do roli notariusza wyboru biskupów dokonywanego przez Komunistyczną Partię Chin ? 


Dokończyć ekshumacje !


Min. Radek Sikorski przyłączył się do żydowskiej narracji o zbrodniczych polskich sąsiadach wyrażonej przez ambasadora Rose, który łaskawie stwierdził, że to, co wydarzyło się w Jedwabnem było wyjątkiem, a nie regułą. Szkopuł w tym, że nie wiadomo co się tam wydarzyło i nie można tego sprawdzić z powodu blokowania prac ekshumacyjnych przez stronę żydowską. Widać tu jak na dłoni jedność ponad podziałami polityków KOPiSu gdy rządy jednych i drugich łamiąc prawo na własną szkodę wstrzymują ekshumację poczynając od ś.p. ówczesnego prokuratora generalnego Lecha Kaczyńskiego. Skoro Polska pokazuje w ten sposób brak suwerenności nad własnym terytorium trudno się dziwić wstrzymywaniu ekshumacji polskich ofiar przez stronę ukraińską. Wydaje się, że dokończenie prac w Jedwabnem będzie znakiem i dowodem odzyskania przez Polskę suwerenności.


Gdy media głównego ścieku śledzą sytuację w KOPiSie, wypłynęła informacja o lawinowym narastaniu długu publicznego w Polsce, która znalazła się wśród czołówki podobnych krajów. Najwyższy czas przerwać karuzelę władzy Tuska i Kaczyńskiego oraz wprowadzić odpowiedzialność karną dla ministrów prowadzących państwo do katastrofy finansowej.


Ponawiam tezę o frondzie kontrolowanej Mateusza Morawieckiego jako rozpaczliwej próbie Jarosława Kaczyńskiego odzyskania utraconego poparcia przez zaplanowane, bezpieczne zjednoczenie przedwyborcze. Wygląda na to, że prezes gra na dwóch fortepianach - Przemysław Czarnek stara się przyciągać wyborców z Konfederacji, a Mateusz Morawiecki z KO i okolic.


Kolejna rakieta spadła na terytorium Polski. Kolejny raz nie została nawet podjęta próba zestrzelenia. Generał tłumaczy, że w ciągu 6 min. lotu samolot nie byłby w stanie dolecieć z odległej bazy w celu rozpoznania celu. Z tych tłumaczeń wynika, że polskie wojsko nie ma pojęcia co nadlatuje w naszym kierunku nad Ukrainą, chyba, że to kolejna rakieta ukraińskiej brony p.lot., na co może wskazywać natychmiastowe wyjaśnienie min. Sybihy o jej rosyjskim pochodzeniu. Już raz w taki sposób zginęły dwie osoby, co prezydent Zełenski półgębkiem przyznał po miesiącach kluczenia. Czy nasze radary mają zasięg tylko do naszej granicy, NATO nie dysponuje danymi z obserwacji satelitarnych i kolejny rząd KOPiSu lekceważy opinię publiczną w sytuacji zagrożenia ?

Po przyznaniu przez lewacki rząd Hiszpanii obywatelstwa ponad 500 000 nielegalnych imigrantów Ceuta jest oblegana przez kolejne tysiące. Niech sami ponoszą konsekwencje swoich decyzji i  nie przerzucają ich na całą Unię, co oznacza konieczność wykluczenia Hiszpanii ze strefy Schengen.


Już kilkakrotnie dr Jacek Bartosiak wyrażał pogląd, że wskazywanie na wartości cywilizacji zachodniej jest praktykowane na jej obrzeżach i wynika z jakiegoś poczucia własnej niższości. W moim przekonaniu to mniemanie jest całkowicie błędne. Jeżeli to mieszkańcy obrzeży cywilizacyjnych odwołują się do tych wartości, czego wcale nie jestem pewien (czy nie ma takich argumentów w ruchu MAGA ?), wynika to z prostego faktu stykania się z innymi cywilizacjami i odczuwaniu różnic przejawiających się w postaci mniejszych bądź większych konfliktów. Dobrym przykładem jest teza wypowiedziana przez prof. Szeptyckiego jako przedstawiciela strony ukraińskiej, zresztą obecnie piastującego posadę podsekretarza stanu, że sprawcy zbrodni wołyńskiej byli mordercami i bohaterami jednocześnie. Coś trudnego do pojęcia dla osób przynależnych do jednej cywilizacji wydaję się być oczywistością dla przedstawicieli innej. Osobną kwestią jest problem osobistej i zbiorowej winy przedstawicieli innych, niższych porządków cywilizacyjnych wynikający z obiektywnych zobowiązań moralnych, gdzie np. mordowanie ludzi jest zawsze złem. Wracając do tematu sprowadzanie wartości kulturowych do rywalizacji technologicznej czy handlowej to głębokie nieporozumienie. Nie zawsze chodzi tylko o więcej papu. Wystarczy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy lepiej być bogatszym, czy wolnym ?


W rocznicowym wystąpieniu prezydenta Nawrockiego padły straszne słowa: „Niech mordują Sowietów, którzy ich napadli, a nas, Polaków, to w ogóle nie boli.” Wystarczyłoby wymienić „Sowietów” na „Polaków” i można by pomyśleć, że to cytat z jednego z przywódców lub ideologów UPA w rodzaju Doncowa albo Szuchewycza. Skąd prezydent wziął tak przerażający pogląd, jak pochwałę mordowania i jeszcze do tego twierdzenie, że Polaków to wcale nie boli ? Jeśli to jego własne przekonanie, to niech się opamięta, a jeśli ktoś mu to podpowiedział, to wygląda na akt ideologicznego sabotażu. Tak czy inaczej domaga się to publicznego odwołania, bo to z pewnością nie jest głos narodu Panie prezydencie! Czy tak trudno wyobrazić sobie, że w innych okolicznościach jacyś wrogowie zacytują te słowa, gdy będą mordować Polaków ? Dalej prezydent twierdzi, że polską racją stanu jest zawsze uczestniczyć w „biciu Moskala”. Czy naprawdę o to nam chodzi ? Przytoczę tu pogląd ks. Ziaji, który w moim przekonaniu autentycznie wyraża naszą rację stanu: chcemy pokoju z Rosją ale pod warunkiem, że również sąsiednie narody będą żyły w wolności jak my.


Pojawił się zarzut red. Lisickiego o uporczywe powracanie przez europosła Grzegorza Brauna do poddawania w wątpliwość istnienia komór gazowych w obozach koncentracyjnych. Nie wiem na ile celowe jest to w sensie politycznym ale z pewnością potrzebne jest złamanie zakazu prowadzenia nieskrępowanych badań w takich miejscach, co oznacza również poddawanie w wątpliwość oficjalnej wersji wydarzeń. Na wsparcie takiego podejścia podam własne doświadczenie. Jako nastoletni uczeń szkoły w Lublinie byłem na wycieczce w muzeum na Majdanku, gdzie jednym z odwiedzanych miejsc była również, jak nam przekazano, komora gazowa, w której używany miał być w celu uśmiercania więźniów tlenek węgla. Wiedząc ze szkoły, że tlenek węgla jest gazem trującym nawet w małej dawce oraz bezwonnym wzbudziły we mnie wątpliwości szpary w drzwiach oraz zakratowany otwór bez szyb, przez który miano sprawdzać, czy ofiary już nie żyją. Zapewne nie tylko ja po takiej wizycie pozostałem z pytaniem, jak możliwe było używanie tlenku węgla w takich warunkach nie narażając na zatrucie samych katów. By rozwiać takie wątpliwości możliwe jest przeprowadzenie eksperymentu czy sami kaci uniknęliby zatrucia z substancją o identycznym ciężarze jak tlenek węgla. Z powodu zakazu nieskrępowanych badań od wielu lat noszę ze sobą te wątpliwości i w tym sensie podejmowanie tematu przez posła Brauna jest z pewnością potrzebne.


Grzegorz Braun poparł odnowienie przesyłu gazu z Rosji przez Nord Stream. Jest jasne, że gazociąg jest dla kremla narzędziem politycznym na co wskazuje choćby ominięcie nim Polski. W utrzymywanie dobrych relacji wierzyła niezachwianie Angela Merkel pompując w drugą stronę miliardy euro czego skutki widzimy obecnie. Nie rozumiem jaki zamysł za tym stoi. Z kolei w komentarzach red. Lisickiego dotyczących wojny na Ukrainie pojawia się argumentacja o potrzebie dążenia do jej zakończenia przez ograniczanie lub przerwanie pomocy wojskowej. Wszystko opiera się na założeniu, że obecnej władzy w Rosji również na niczym bardziej nie zależy. Ale niestety wydaje się, że rząd Władimira Putina nadal niestety chce jej kontynuowania w przekonaniu o pewnym zwycięstwie, chociaż oczywiście wolałby kapitulację bez walki. Powstaje pytanie czy mamy się bezczynnie przyglądać jak Rosja podbija Ukrainę ? W wypowiedziach redaktora o tematyce religijnej usłyszeć można jakoby wynikające z wiary akceptowanie przemocy. W jaki sposób Chrystus ukrzyżowany miałby uzasadniać przemoc ? Kto tak twierdzi nie odnalazł jeszcze Jezusa. Kościół nie zabrania uzasadnionej obrony w ramach prawa naturalnego i nic poza tym. Ogłaszanie świętej wojny przez zadaniowanego patriarchę moskiewskiego jest po prostu bluźniercze. Dziwne, że red. Lisicki próbuje takie stanowisko zaszczepić w Kościele katolickim. Natomiast głoszenie prawdy o tym, że nie ma innego imienia niż Jezusa, pod którym możemy być zbawieni, z pewnością nie jest przemocą ale obowiązkiem hierarchii kościelnej, co może być wypełniane również podczas spotkań międzyreligijnych.


Po serii ataków nożami w polskich szkołach premier Tusk próbuje ratować sytuację ogłoszeniem, że on sam miał paść ofiarą zamachu na życie. Nie jest jasne czy również nożownika z podstawówki. Natomiast ministra edukacji Lewacka jakby zapadła się pod ziemię, chyba by nikomu nie przyszło do głowy, że może być za coś odpowiedzialna.


Po serii aktów przemocy w szkołach nastąpiło wzmożenie działań eskalacyjnych obecnego rządu w postaci najpierw  aktu zła przyjętego przez większość sejmową w sprawie ułatwienia tzw. aborcji, tym  razem przy wsparciu posłów PSL, następnie wezwań ministra Sikorskiego i marszałka Czarzastego do wykluczenia z obrad Rady Bezpieczeństwa Narodowego przedstawicieli Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna reprezentujących milion wyborców i przynajmniej na razie, ostatnio próbą przejęcia Trybunału Konstytucyjnego przy pomocy policji. Zobaczymy do czego doprowadzi ta ucieczka do przodu premiera Tuska, być może słusznie kojarzona z próbą doprowadzenia do przyspieszonych wyborów. Jeśli tak, jest to wyraz lęku przed wyborcami wobec wyników sondażowych. Niestety ale dopóki główną siłą na polskiej scenie partyjnej będzie KOPiS, nie należy oczekiwać innego scenariusza jak postępująca eskalacja walki politycznej w celu mobilizacji topniejącej liczby swoich zwolenników. Ciekawe, że dzieje się to w setną rocznicę majowego zamachu stanu Józefa Piłsudskiego.


Od dłuższego czasu po prawej stronie komentatorów sytuacji w Kościele katolickim podnoszony jest argument braku zapowiadanej wiosny Kościoła jako dowód błędów ostatniego soboru powszechnego. Być może wynika to ze światowego sposobu wyobrażania sobie tej wiosny, która w sensie religijnym musi wydarzyć się przede wszystkim w przestrzeni wiary, a nie w spektakularnych wydarzeniach publicznych. Możliwe, że ta wiosna już trwa w sercach wierzących i wyda swoje owoce w czasie wielkiego ucisku, który nieuchronnie nadchodzi, a którego początków możemy być właśnie świadkami . Kto wie, czy nie spełni się wizja jasnowidza Krzysztofa Jackowskiego, zwanego przez niektórych czarnowidzem, z której wynikało przejęcie sztucznej inteligencji przez diabła by za jej pomocą rządzić światem ? Poza tym Jackowski zapowiadał nieodległe pojawienie się "fałszywego mesjasza", którego można kojarzyć z postacią fałszywego proroka z księgi Apokalipsy.


Po tragedii spowodowanej przez wyjątkowego popaprańca z bronią min. Kierwiński zwany Bobasem korzystając z okazji okłamał cały świat przypisując sprawcy poglądy prawicowe i ultranacjonalistyczne bez widocznych podstaw. Za to powinien zostać dożywotnio pozbawiony wszelkich stanowisk zaufania publicznego.